Игорь Аксюта и Ирина Смольская "Эхо любви"

Совместный альбом певца/композитора Игоря Аксюты и телеведущей Ирины Смольской.

мнения экспертов

Олег Климов

оценка: 4,00

Про Аксюту ничего плохого сказать не могу, Ирина же известна больше как телеведущая и бывшая жена Дмитрия Смольского. Поет она уже несколько лет, что не мешает ей быть прежде всего красивой женщиной.

Эстрадная песня, такая, какой и полагается быть песне о любви. Жгучий формат. Ядреная умца-умца, то, что нашему человеку и надо. Все, как на подбор, самое поп-забористое: Дробыш от зависти волосы рвет, Елисеенков рыдает. Вполне-вполне.

"Эхо любви", "Сезон любви", "Песенка" (некогда гремевшая). В "Разноцветных ярмарках" Родович/Леонтьева наиболее полно раскрылись грани певческого таланта Смольской: спето не хуже Агурбаш, так, будто Ирину ведут на расстрел, или же к ней пригрозил возвернуться Дмитрий.

Experty.by

Дмитрий Подберезский

оценка: 3,00

Панеслася! Хутка кожны, уключна аўтара гэтых радкоў, можа зрабіцца зоркай айчыннай эстрады. Для гэтага патрэбныя: невялікая сума грошай, кампутар з праграмай-самапіскай, пару тэкстаў з назвамі "Эхо любви", "Про любовь", "Сезон любви", у крайнім выпадку – "Дождь на двоих", дызайн вокладкі ў стылістыцы фірмы "Мелодия" другой паловы 80-х, кантактны нумар арганізатара канцэртаў на вокладцы. Не патрэбныя: жаданьне вылучыцца з сонму сабе падобных, наяўнасьць артыстычнага таленту і часам нават голасу, 10 знаёмых, якія набудуць будучы дыск і 100 сяброў ды сваякоў, якім гэты дыск падораць; для беларускіх выканаўцаў – песьні на роднай мове.

І калі Ігар Аксюта мае за плячыма прафэсійны досьвед сьпевака і ў гэтым альбоме паказвае, што ня згубіў сваіх здольнасьцяў, дык для Ірыны Смольскай "Эхо любви" – дэбют. Так бы мовіць, дыктар мяняе прафэсію. Ну й дарма яна гэта зрабіла. Бо альбом атрымаўся такі шэры, невыразны, стандартны, што й сказаць пра яго нешта ўцямнае складана. Так, загалоўная песьня, як і опус "Про любовь", яшчэ нейкім чынам намагаецца заявіць пра сябе, як пра патэнцыйны шлягер. Рэшта ж і на гэта, здаецца, не прэтэндуе. "Дождь на двоих", як падалося, выконваецца ў нязручна хуткім тэмпе, з-за чаго (як зноў жа падалося) месцамі вакалісты вывальваюцца з рэчышча песьні і не выпяваюць тое, што павінна быць засьпявана куды больш дакладна. А такі опус, як "Коломбина" на верш А. Блока, наогул калом тырчыць на агульным фоне. Таму што яна проста зь іншай опэры. Вось чаму: думаю, калі б выканаўцы папрасілі сваіх 10 знаёмых і 100 сяброў растлумачыць сэнс асобных слоў з гэтага вершу, думаю, яны б пачулі самыя неверагодныя вэрсіі... Як давесак да праграмы (ня блытаць з бонусам!) – "Kolorowe jarmarki" ў самым звычайным, бляклым выкананьні...

Experty.by

Дмитрий Безкоровайный

оценка: 2,00

Альбом "Эхо любви" – это типичный эстрадный олд-скул непервого эшелона, сделанный при помощи одного синтезатора и солирующей гитары (в основном акустической). Малозапоминающиеся песни о любви, полные прозрачных, пролетающих мимо строк. Большой минус – слабенький (пусть и попадающий в ноты) голос Ирины.

В лучшие моменты эта музыка напоминает простенький клон "Непары" ("Эхо любви"), в худшие – ресторанно-свадебные дела. Но чаще всего – какой-нибудь неудачный альбом дуэтов Стаса Михайлова (есть такой весьма популярный российский исполнитель шансонистой поп-музыки).

Меня лично больше всего умилила композиция "Песенка" – этакий трэш-поп, в котором встретились электрогитара а-ля "Мираж" и абсолютно парадоксальный в данном контексте сэмпл из "The World Is Mine" Дэвида Гетта.

Experty.by

Сергей Будкин

оценка: 1,00

На падобныя дыскі варта ляпіць стыкеры: "Супрацьпаказана для праслухоўваньня людзям, неабыякавым да музыкі". Наглядзяцца таварышы кампазытары і таварышы сьпевакі расейскіх тэлесэрыялаў і канцэртаў ды выдаюць такое…ммм…Расейскі дуэт "Непара" чулі? Во такое.

Амаль цёзка расейскага тэлепрадусара і вядучая навінаў дзяржаўнага тэлеканалу выконваюць неўцямную задуменную папсу, зробленую банальна, без інструмэнтальных вынаходніцтваў. Проста пад сынтэзатар. І так правільна Ігар ды Ірына яе выконваюць, з прапісанымі па ролях вакаламі, прыцішаным жаночым шэптам: "Ты всё такі позвоніл, я очень ждала тебя" ды іншымі ностальжы-фішкамі.

Часам такое адчуваньне, што слухаеш нешта са здабыткаў савецкай перабудовачнай эстрады (як "Коломбіна"). Атмасфэра такая і манера падачы, але ж побач з трэкам пазнака 2005 год. Самая ж забойчая кампазыцыя мае назву "Разноцветные ярмаркі" – верх безгустоўнасьці. Альбом "Эхо любві" можна не слухаць, дастаткова толькі паглядзець аднайменны кліп, які тутака ёсьць, каб атрымаць уяўленьне пра гэта ўсё: блякла, танна, шэра і статычна.

Experty.by

ВНИМАНИЕ!

Каждый зарегистрированный пользователь может выставить свою оценку этому диску в течение 15 дней с момента публикации рецензии. На основе оценок зарегистрированных пользователей будет вручена отдельная награда Experty.by по итогам 2009 года.

Чтобы выставить оценку данному диску, достаточно зарегистрироваться и, зайдя на эту же страницу, выбрать нужную оценку в специальном блоке. Вы можете также оставить свой комментарий.