О проекте

P.L.A.N. "У пошуках страчанага"

 
plan-u-poshukah-strachanaha.jpg
5,00
декабрь, 2008
APL-Records

Альбом из акустической серии "Piosenki samotnego licvina" включает новые авторские произведения А.Плесанова и В.Мартыненко, а также ряд каверов (В.Высоцкий, Чиж, "Мандри").

1. Гафтаваныя карункі
2. Коні перборлівыя
3. Краскі шчасьця
4. Бадзяга
5. Наша спадчына
6. У горадзе чужых назваў
7. Два шляхі
8. Цені гісторыі new
9. Песьня случчака
10. Скокі ценяў

мнения экспертов

Сергей Будкин

оценка: 6,00

Чарговы альбом лірычна-патрыятычных пошукаў лідэра гурта "P.L.A.N. " – песьні пад акустычную гітару з гармонікам, баянам і скрыпкай на тэму любві да Радзімы. Плясанаў займаецца тым, што латае дзіркі беларускай музычнай гісторыі. Во такога пяшчотна запісанага unplugged-альбому яўна не ставала недзе на зломе 80-х і 90-х (а то і раней).

Музыка, напэўна, і не ставіў мэты абудзіць да дзеяньня ды трапіць на айподы моладзевых актывістаў. Гэты альбом – ягоны чарговы крок да Беларушчыны, ягоная споведзь, ягонае прызнаньне. Гэта сьведчаньне таго, што ён ўсё яшчэ ў руху і ягоная "Беларусь" яшчэ напаўняецца сэнсам.

Таму паўстае тут не 60-гадовы пражжоны рок-н-рольшчык, а кволы 17-гадовы юнак-патрыёт, які нясьмела і няхай не сваімі словамі, але ўпэўнена вымаўляе: "Ня сьпі ты ж мой край, дарагі. Прачніся, былая краіна!". Ад таго і такая звышкатэгарычнасьць – "Ні Пушкін, ні Чарнышэўскі…не сагрэюць твайго сэрца" (ня надта ўдалая варыяцыя на тэму "Пляца Францыска" "Ulis") і ад таго такая прага да змаганьня, як у песеньцы "Конь вороной", што зрабілася "Песьняй случчака": "Пад маскалем жыць – марнаваць жыцьцё, застаецца ў лес, альбо ў небыцьцё".

Альбом на зацятага аматара патрыятычных песьнясьпеваў, які, аднак, можа зайсьці і прыхільнікам БГ зь Дзіланам.

"Experty.by"


Дмитрий Безкоровайный

оценка: 5,00

Группа "P.L.A.N." в творческом отношении на какие-то супервысоты не претендует, но с другой стороны у блюз-рока достаточно надежная музыкальная формула, приложив к которой старание, хороших музыкантов и хоть какое-то творческое вдохновение, можно получить что-то вполне адекватное. И это у Андрея Плесанова и его коллектива вполне получается. Но надо сразу отметить, что в данном случае мы имеем дело с акустическим альбомом, которые даже у серьезных артистов часто звучат нудновато.

Блюза здесь по сути нет – в основном это гимноподобная (по заложенной эмоции) национально-патриотическая (тексты в эстетике времен "адраджэння") по сути авторская песня, часто с фолковой подоплекой. Основные инструменты – акустическая гитара, баян и перкуссии, плюс периодически появляются гармошка, скрипка, флейта, цимбалы. Так что музыка акустическая, но звуковых красок хватает.

Материал (только одна старая песня и то перезаписанная) здесь представлен весьма разноплановый – от собственных произведений до каверов Высоцкого ("Кони привередливые", они же "Коні пераборлівыя"), Чижа (народная "Пуля просвистела", превратившаяся в "Песню случчака") и украинской группы "Мандри" ("Не спи моя рідна земля", превратившаяся в "У горадзе чужых назваў").

Несмотря на это, диск получился целостный, с большим количеством слов о родном крае и искренней дрожью в голосе – в этом его главная ценность и достойный понимания смысл (пусть даже 60-летний Андрей Плесанов местами и выглядит юношей-максималистом).

С другой стороны надо признать, что ни сам материал, ни его воплощение на серьезные высоты не претендуют и это, наверное, главный момент. Плюс периодически заметны явные недоработки по аранжировкам, звуку, и исполнению. А потому это неплохой альбом для своего слушателя и весьма конкретной аудитории, не более.

"Experty.by"


Олег Климов

оценка: 5,00

Тот же "P.L.A.N.", ничего нового, кроме того, что данный альбом – акустический. А из старого – та же искренность навзрыд, тот же голос, скальпелем проникающий в тебя, та же позиция – враги пришли в родную хату, но Беларусь все равно uber и тем паче alles, знакомый всем Андрей Плесанов – воинствующий лирик и москалефоб (посредством и собственной позиции, и текстов В. Мартыненко).

Наиболее интересны перепевки: "Конi пераборлiвыя" (в оригинале "Кони привередливые" Высоцкого), "Бадзяга" ("По диким степям Забайкалья"), "Песьня случчака" ("Вот пуля пролетела грудь пробила мне...", ставшая наиболее популярной в исполнении Чижа). И, возможно, лучшая вещь в репертуаре "P.L.A.N." – "У горадзе чужых назвау".

"Experty.by"


Дмитрий Подберезский

оценка: 4,00

Калі б я ня ведаў, што за выканаўца запісаў гэты дыск, магчыма, так бы й не засумаваў. Таму што па анархічнасьці зьместу, нейкай прытоенай, але ўсё адно заўважнай агульнай самадзейнасьці і, што найбольш істотна, – псэўдапатэтыцы запісаны для альбому матэрыял вельмі нагадвае дэбютныя дыскі маладых калектываў, што часта сустракаліся гадоў зь дзесяць таму. Вось чаму, кажучы словамі адной зь песень, "мяне б'е адчай". Хоць звычайна адчай мяне ахоплівае...

Ды час мінуў, ён дазволіў многім пераканацца, дзе хворае, дзе – здаровае, дзе пазыцыя, а дзе – апазыцыя, дзе праца, а дзе – яе імітацыя. Так што кожнаму часу – свае песьні. У гэтым сэнсе многія са зьмешчаных у альбоме песень гучаць як нібыта адшуканыя ў страчаных архівах другой паловы 90-х ("Два шляхі", "Спадчына", "У горадзе чужых назваў", "Цені гісторыі", "Скокі ценяў"). Падобную плакатнасьць, лозунгавасьць можна зразумець, калі тое вырываецца з юнацкае душы. А калі дарослы, сталы мужчына пачынае на поўным сур'ёзе даводзіць гэтыя пастулаты, робіцца ніякавата. І – ня верыш у шчырасьць сказанага-сьпетага.

І гэтыя дарожныя польскія бел-чырвона-белыя сымбалі, здымкамі якіх поўніцца кніжка-укладыш, – што гэта яшчэ, як не гульня ў салдацікі?! Гэтае самалюбаваньне, позы з аўтаматамі – што гэта?! Пасьля густоўнага ўкладышу ў альбом "Шлях да каханай" бачыць такі жах немагчыма. І арфаграфічныя памылкі ў надрукаваных тэкстах, і пераблытаная чарговасьць песень на вокладцы... Не разумею!

Так і ня здолеў зь ліку зьмешчаных у альбоме песень вылучыць хоць бы адну, якая прымусіла б запомніцца, як некалі – "Шынкарачка". На жаль. Адно адзначыў: "Бадзяга" атрымаў цалкам лішні тут жаночы вакал і пройгрыш на флейце зусім ня ў стылі гэтага твору.

Але найбольш скандальны момант альбому – гэта перакладныя версіі вядомых песень "Коні пераборлівыя" Высоцкага і народнай "Бадзяга". Тут, як кажуць, перакладчык даў дусту! Перліна на перліне! То званочак у яго "зайшоўся ў скавытаньнях", то конь зрабіўся "чорным крукам", то бадзяга "стамлёныя цягліцы ўзводзіць (?!) ды вёслы натужна дзярэ". Чым бадзяга дзярэ вёслы і як можна ўзьвесьці цягліцы – пытаньні да людзей, не зьвязаных з літаратурай.

"У пошуках страчанага". Ня ўпэўнены, што пошукі самотнага ліцьвіна скіраваныя ў плённы бок... Дай Бог мне памыліцца.

"Experty.by"

P.L.A.N.
0
Ваша оценка: Пусто
список проголосовавших по оценкам: 


оценки пользователи
0

Чтобы выставить оценку или оставить свой комментарий к этой публикации, войдите в систему. Нам важно ваше мнение!

Или авторизируйтесь посредством:

 

RSS

RSS-материал

награды Experty.by

рецензии и аудиозаписи

алфавитный каталог

  • более 350 альбомов
  • онлайн-прослушивание
  • описания и рецензии
  • ссылки на легальное скачивание

Последние комментарии

 
 
Developed by Lynxlab.net